Γεννιέται η αγάπη σε σπηλιά σκοτεινή.
Πόνος, αίμα και εξιλέωση μαζί.
Ζει, αναπνέει, ορίζει την κάθε σου στιγμή.
Φόβο, αγωνία και ελπίδα κρατεί.
Διαλέγεις τι θα πάρει ή τα παίρνεις όλα μαζί.
Μεγαλώνεις, αλλάζεις το ίδιο και αυτή.
Εσύ την οδηγείς ή μήπως αυτή;
Θες να την διώξεις να την πολεμήσεις αλλά
στο τέλος θα ηττηθείς..
Άστη ελεύθερη και χαρούμενος να είσαι
αν μπορέσεις να την ξαναβρείς.
Μέσα σου πάντα θα την κουβαλάς και η
φλόγα της θύμησης θα ανάψει ξανά;
Θεός μέντορας και μοίρα μου εσύ..
Αγάπη Μοναδική