Παλίρροια η αγάπη σου έρχεται και φεύγει. Με παρασύρει, με ταξιδεύει, με γεμίζει. Στην ακρογιάλια με αφήνει αποκαμωμένο με ένα αλμυρό χαμόγελο στα χείλη. Θα' θελα γαλήνια να' ταν η θάλασσα, να χαθώ, να γίνω ένα μαζί της. Το χρώμα της έχουν κλέψει τα μάτια σου και χρωματίζουν τη ζωή μου. Τα ωκεάνια μάτια σου που στιγματίζουν τη ζωή μου. Αντανακλάται πάνω τους η θάλασσα, η ζωή το σύμπαν όλο: μου έμαθαν τι θα πει Αγάπη, Καθολική, Απέραντη, Συμπαντική.
Στο τέλος του χρόνου θα βρεθώ στην αγκαλιά της ελεύθερος, χαρούμενος, ένα Μαζί της. Κάπως έτσι θα γυρίσει ο χρόνος πίσω και θα γίνουμε όλοι ΈΝΑ
No comments:
Post a Comment