Γιατί ασχολούμαι ακόμα;

Κάθε μέρα όλο και πιο πολύ μου φαίνεται περίεργο που ασχολούμαι ακόμα. Ημούν σαφής, έδωσα όλο τον εαυτό μου γιατί ξέρω τι βρήκα. Ξέρω, και ας μην το βλέπεις, ποια και τι είσαι και κυρίως τι μπορείς να γίνεις. Αλλά το σίγουρο είναι ότι οι ζωές μας είναι δεμένες στην ίδια κλωστή στην ιστορία αυτό του σύμπαντος. Γι'αυτό και δε φοβάμαι τόσο ότι θα σε χάσω γιατί πάντοτε θα βρίσκουμε τρόπο να συναντιόμαστε και μάλιστα θα νομίζουμε ότι είναι "τυχαία".

Παρόλα αυτά, η ζωή που ζούμε είναι μια και μπορούμε να την ζήσουμε στον βαθμό που την αντιλαμβανόμαστε στο σύνολό της. Η (μη)σχέση μας με βοήθησε να ξυπνήσω δυνάμεις αλλαγής που ήταν κρυμμένες καιρό, το ίδιο συνέβη και σε σένα ίσως όχι στην ίδια ένταση όμως. Πιστεύω ότι το επόμενο διάστημα θα φανερώσει πόσο πολύ έχουμε αλλάξει.

Ξέρω ότι πρέπει να με ελευθερώσω από σένα, απο τη φωτιά που καίει μέσα μου κάθε φορά που σε σκέφτομαι. Αλλά δεν θέλω γίατι τις περισσότερες φορές με ζεσταίνει, κάποιες με καίει. Το να ελευθερώθω δεν σημαίνει ότι δεν θα σου μιλάω ή δεν θα σε βλέπω φιλικά, αλλά σημαίνει ότι το μόνο που θα νιώθω θα είναι Αγάπη χωρίς να θέλω να είσαι εδώ μαζί μου, χώρις να επιρεάζομαι από τις επιλογές που κάνεις κάθε μέρα.

Πάντως κάθε μέρα που ξυπνάω, αν ερχόσουν θα ήταν η καλύτερη μου μέρα. Κάθε μέρα θα σε επέλεγα για σύντροφο μου. Πίστεψε με αυτό είναι που χρειάζεται να κάνεις για να έχεις μια υγιή μακροχρόνια σχέση. Να τον επιλέγεις τον άλλο κάθε μέρα, με τα καλά του και τα κακά του. Αν οι μέρες που δεν τον επιλέγεις είναι λιγότερες απλά φεύγεις, γιατί τα πράγματα που αισθανόμαστε και δεν εκφράζουμε μας αντεπιτίθονται πάντα -> άγχη, κακή διάθεση, κρίσεις, ακόμα και καρκίνος.

Εσύ δεν με επιλέγεις τώρα. Δεν θες, δεν μπορείς, έχω πέσει τόσο στα μάτια σου, δεν ξέρω δε μου εξηγείς. Επιλέγεις(;) κάποιον άλλο, κάνετε πράγματα και σχέδια μαζί, ετοιμάζεστε να δεθείτε ακόμα περισσότερο με πράγματα πιο ακριβά και από τα χρήματα, που δεν ξεπληρώνονται, γιατί μια ζωή ακόμα και ζώου δεν αγοράζεται με τα 800-1000 που μπορεί να κοστίζει. Αυτό με πληγώνει γιατί ξέρω πως νιώθεις για μένα και ξέρεις πως νιώθω για σένα, ξέρεις ότι όλα είναι στο χέρι σου και παρόλα αυτά δεν έρχεσαι κοντά μου. Ακόμα και την μέρα που ήμουν πληγωμένος, χτυπημένος, προσβεβλημένος, έφυγες όπως πίστευα, αλλά δεν ήρθες σε μένα. Πήγες σε αυτόν; δεν ξέρω. Γενικά έχεις κλειστεί και δεν με αφήνεις μέσα, αυτό με πληγώνει πολύ.

Οπότε πως συνεχίζω; Ελευθερώνομαι σιγά σιγά, μεχρι τον Απρίλη πιστεύω να έχω καταφέρει να είμαι σε ένα καλό επίπεδο. Με ελευθερώνω ζητώντας σου να κάνεις ΕΣΥ το επόμενο βήμα. Να έρθεις εσύ να με βρεις, πράγμα που φοβάμαι ότι ή θα αργήσει πολύ ή δεν θα γίνει καθόλου. Θα είναι κρίμα να περάσουμε την υπόλοιπη ζωή μας μακριά και να μην είμαστε τουλάχιστον φίλοι. Κάθε μερα θέλω να σου γράψω και να σου πω τόσα αλλά κάθε μέρα θα με συγκρατώ και πιο πολύ, κάθε μέρα θα μικραίνει η φωτιά μέσα μου αλλά δεν θα σβήσει ποτέ. Έχει πολλά άρθρα και φωτογραφίες που μιλάνε για μας και θα σου βάλω μερικά εδώ. Επίσης πολλά που βλέπω κάθε μέρα θα ήθελα να σου τα στέλνω αλλά δεν θες...

Είμαι εδώ. Σ'αγαπώ.

"Θα γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο

Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει
Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα

Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δε στο ‘χω πει ακόμα."